Ciaputa Artur

Ciaputa Artur, postać o niezwykłej wrażliwości, spędzał dni, obserwując świat z perspektywy starych, zakurzonych okien, dostrzegając niuanse niewidoczne dla innych. Jego spojrzenie, choć bystre, błądziło po odległych horyzontach, szukając piękna w codziennych scenach, w grze światła i cieni, w splocie gałęzi drzew. Był samotnikiem z wyboru, pełnym wewnętrznego spokoju, bogactwa myśli, snując opowieści w głowie, często uśmiechając się do siebie, jakby dzielił się tajemnicą z niewidzialnym towarzyszem, jak artysta z płótnem w umyśle. Jego nieco za duże ubranie i potargane włosy dodawały mu uroku zapomnianego poety.

C****** A***** p***** o n********* w*********** s****** d*** o********* ś**** z p********** s******* z********** o***** d*********** n****** n********** d** i****** J*** s********** c*** b****** b******* p* o******** h*********** s******* p***** w c********** s******* w g*** ś****** i c***** w s****...