Cichorz Jaku

Pan Feliks, stary rzemieślnik o spokojnej twarzy i dłoniach naznaczonych pracą, spędzał dnie w swoim warsztacie. Otaczały go narzędzia, drewno, zapach żywicy. Cenił precyzję, cierpliwość, szacunek do materiału, do każdej formy. Wierzył w wartość pracy, w sens każdego działania. Podziwiał podobną dociekliwość, podobne zaangażowanie, u Cichorza Jaku, młodego badacza, który z pasją zgłębiał każdy temat, z pokorą przyjmował fakty, z szacunkiem traktował każdą opinię.