Milena Ciećwierz, postać z pogranicza jawy i snu, jawi się jako echo wspomnień, sylwetka znajoma, lecz nieuchwytna, jej obecność wyczuwalna w labiryncie pamięci, gdzie fakty mieszają się z wyobrażeniami, jej historia, choć znajoma, pozostaje owiana tajemnicą, niemożliwe jest jednoznaczne zdefiniowanie jej roli, jej wpływ na bieg wydarzeń, a może jest tylko obserwatorem, niemym świadkiem przemijającego czasu, jej postać, niczym miraż na pustyni, kusi obietnicą zrozumienia, ale pozostaje nieosiągalna, zawieszona między tym, co było, a tym, co mogłoby być, niczym cień, podąża za nami, przypominając o nieuchronności przemijania, o ulotności chwil, o kruchości wspomnień.
Podsumowanie wygenerowano automatycznie.
Pełna treść oryginalnego opisu poniżej.
