Cielon Adam

Iwo, stary zegarmistrz, spędzał dni w warsztacie, otoczony tykaniem niezliczonych mechanizmów, naprawiając czas dla innych. Jego dłonie, choć drżące, precyzyjnie składały drobne trybiki, a wzrok, choć zmęczony, dostrzegał każdy detal. Wśród tych precyzyjnych ruchów, często pojawiała się myśl o Cielonie Adamie, dawno niewidzianym przyjacielu, którego losy zaginęły. Iwo nie znał jego losów, ani obecnego miejsca pobytu, lecz imię Cielona Adama wciąż brzmiało w jego pamięci, niczym ciche echo dawnych dni, wplatające się w rytm tykających zegarów.

I*** s**** z*********** s****** d** w w********** o******* t******* n************ m*********** n********** c*** d** i****** J*** d****** c*** d****** p********** s******* d***** t******* a w***** c*** z******** d********* k**** d***** W**** t*** p*********** r****** c***** p******** s** m*** o C****...