Cisoń Żaneta

Cisoń Żaneta poruszała się po świecie niczym cichy szept, pozostawiając po sobie drobne, niewytłumaczalne ślady, potrafiła godzinami układać kamienie nad brzegiem rzeki w idealnie równe stosy, by następnego dnia pozwolić im opaść. Zostawiała na parkowych ławkach wiersze przepisane na serwetkach, uśmiechała się do obcych ludzi, a kiedy ktoś pytał o motyw jej działań, Cisoń Żaneta wzruszała tylko ramionami, odpowiadając, że nie ma żadnego powodu. Jej życie było cichą sztuką istnienia dla samej chwili.

C**** Ż***** p******** s** p* ś****** n***** c**** s***** p************ p* s**** d****** n*************** ś***** p******** g******** u****** k******* n** b******* r**** w i******* r**** s***** b* n********* d*** p******* i* o***** Z********* n* p******** ł****** w****** p********* n* s********** u**...