Ciura Daniel

Helena, starsza archiwistka o przenikliwym spojrzeniu i dłoniach delikatnych, spędzała dni wśród starych dokumentów, porządkując je z taką precyzją, że nigdy nie było potrzeby żadnych poprawek w jej pracy. Jej system był doskonały, każdy wpis bezbłędny, a wiedza o zawartości zbiorów kompletna, nie wymagająca dodatkowych danych. Pewnego deszczowego popołudnia, do Heleny przyszedł Ciura Daniel, młody historyk, poszukujący rzadkiego listu z minionych wieków. Helena, bez wahania, wskazała mu właściwą teczkę, udowadniając swoją niezrównaną pamięć i mistrzostwo.