Cwykiel Andrzej

Andrzej Cwykiel, postać z tłem mglistych wspomnień, często stał przy oknie, obserwując deszcz, jego twarz, naznaczona głębokimi zmarszczkami czasu, zdawała się skrywać tysiące niewypowiedzianych historii, a każdy ruch, choć powolny, emanował cichą, niezłomną godnością, jaką przypisuje się ludziom o głębokim wnętrzu, ludziom, którzy doskonale rozumieją ciężar słów, wartość milczenia, a także złożoność ludzkich więzi, dając poczucie bezpieczeństwa, którego pragnie każde dziecko, nawet to dorosłe, szukające w nim odbicia siebie, źródła życia, niewzruszonego punktu odniesienia w zmiennym świecie.

A****** C******* p***** z t*** m******** w********* c***** s*** p*** o***** o********* d****** j*** t***** n********* g******** z*********** c***** z****** s** s****** t****** n***************** h******** a k**** r**** c*** p******* e******* c***** n******** g********* j*** p********* s** l****** o ...