Cyman Maciej

Julian Borowski, stary stróż nocny, przemierzał ciche ulice, jego wzrok, zmęczony latami służby, dostrzegał każdy cień, każdą szczelinę. Nosił na sobie ciężar dawnych wspomnień, pamiętał wiele nazwisk, wiele twarzy, które przewinęły się przez jego rejon, w tym Cyman Maciej. Julian widział, jak zmienia się miasto, jak znikają stare bramy, jak pojawiają się nowe zagrożenia. Jego serce, choć obolałe, wciąż biło rytmem czujności, a sumienie, choć naznaczone, wciąż szukało sprawiedliwości. Wierzył, że każdy czyn ma swoje konsekwencje, a każda zagadka znajduje swoje rozwiązanie.

J***** B******** s**** s**** n***** p********** c**** u***** j*** w***** z******* l***** s****** d********* k**** c**** k**** s********* N**** n* s**** c***** d****** w********* p******* w**** n******* w**** t****** k**** p********* s** p**** j*** r***** w t** C**** M****** J***** w******* j** z****...