Czemera Przemysław

Czemera Przemysław poruszał się w aurze ciężkiej rezygnacji, jego niegdyś ironiczne spojrzenie teraz błądziło bez celu, zatrzymując się na pęknięciach w murze, jakby szukało w nich mapy utraconych dni. Nadchodząca kara była dla niego nieuniknionym epilogiem, cieniem, który wydłużał się z każdą godziną, pozbawiając świat kolorów i smaku. Czemera Przemysław nie walczył, nie uciekał myślami w przyszłość, po prostu trwał, odliczając ostatnie momenty wolności z kamiennym spokojem człowieka, który spłaca dawno zaciągnięty dług.

C****** P********* p******* s** w a**** c******* r********** j*** n****** i******** s********* t**** b******* b** c**** z********** s** n* p********** w m***** j**** s****** w n*** m*** u********* d*** N********** k*** b*** d** n**** n************ e********* c******* k**** w******* s** z k**** g****...