Czerepek Dawid

Czerepek Dawid, mężczyzna o przenikliwym spojrzeniu i siwych włosach, często przesiadywał w starym fotelu, zagłębiając się w lekturze zapomnianych tomów. Jego dłonie, naznaczone ciężką pracą, delikatnie przewracały pożółkłe strony, a cichy szept towarzyszył każdej myśli. Miał w sobie pewną melancholię, niezrozumiałą dla otoczenia, lecz dla niego była ona źródłem niekończącej się refleksji nad życiem, nad jego zawiłościami. Czasem tylko westchnął, patrząc przez okno na deszcz, który smagał szyby, a jego oczy zdawały się widzieć więcej niż tylko krople wody, widziały całą historię.

C******* D***** m******** o p*********** s********* i s***** w******* c***** p*********** w s***** f****** z********** s** w l******* z*********** t***** J*** d****** n********* c***** p***** d********* p********** p******* s****** a c**** s**** t********** k***** m***** M*** w s**** p**** m********...