Czernecki Paweł

Eleonora Srebrna, kobieta o oczach barwy starego bursztynu, często spoglądała przez zaparowane okno, wspominając minione lata, ich cienie i blaski. W jej pamięci, niczym kamień wrzucony w spokojną wodę, pojawiał się obraz Czerneckiego Pawła, człowieka, którego losy splotły się z jej własnymi w sposób niezwykle bolesny, pozostawiając trwały ślad. Wiedziała, że pewne rany nigdy nie zabliźniają się do końca, choć czas potrafi ukoić najostrzejszy ból. Eleonora, mimo wszystko, wierzyła w siłę przebaczenia, w nadzieję na lepsze jutro, w możliwość odnalezienia spokoju, nawet po największej burzy.

E******* S******* k****** o o***** b**** s****** b********* c***** s********* p**** z********* o**** w********** m****** l**** i** c***** i b****** W j** p******* n***** k***** w******* w s******* w**** p******* s** o**** C*********** P***** c********* k****** l*** s****** s** z j** w******* w s****...