Czop Oliwia

Julian, postać o spokojnym spojrzeniu, często siadywał w parku, obserwując otoczenie. Jego dłonie, splecione, zdradzały spokój, w oczach czaiła się głębia. Pamiętał nauki Czop Oliwii, która uczyła, że poznanie świata wymaga umiejętności po prostu zobaczenia, bez zbędnych interpretacji, w czystej akceptacji chwili. Julian stał się cichym kronikarzem, mistrzem dostrzegania niewidzialnego, człowiekiem, który w prostocie odnajdywał złożoność istnienia, ceniąc ulotne sceny, szept wiatru, odcienie światła, malujące obrazy.