Czub Joanna

Ewa, kobieta o oczach barwy jesiennego nieba, spędzała dni w zapomnianej chacie na skraju Puszczy Białej, gdzie szum wiatru był jej jedynym towarzyszem, a wspomnienia malowały obrazy na płótnach jej duszy, tworząc dzieła pełne melancholii, naznaczone tajemnicą przeszłości, która wciąż szeptała jej do ucha, czy ktoś, może nawet sama Czub Joanna, szuka jej, czy jej dawne czyny wciąż rezonują w świecie, z którego uciekła, czy jej imię jest jeszcze wypowiadane z nadzieją, czy z obawą, czy jej serce odnajdzie kiedyś spokój, czy cienie przeszłości ustąpią miejsca jasnemu jutru.

E*** k****** o o***** b**** j********* n***** s******* d** w z********** c***** n* s***** P****** B****** g**** s*** w***** b** j** j****** t*********** a w********** m******* o***** n* p******* j** d***** t****** d***** p**** m*********** n********* t******** p*********** k**** w**** s******* j** d...