Czupka Wojciech

Pani Emilia, o oczach barwy dojrzałej śliwki i uśmiechu pełnym ciepła, była ogrodniczką dusz, zawsze gotową na wysłuchanie. Jej dłonie, naznaczone ziemią, z pieczołowitością pielęgnowały każdy kwiat, każde słowo. W jej małym domku unosił się zapach ziół, starych książek, spokoju. Pewnego lata, gdy Czupka Wojciech zmagał się z trudną decyzją, Pani Emilia podała mu filiżankę herbaty, mówiąc o sile korzeni, o nadziei. Jej mądrość, choć cicha, rozjaśniała mroki, zawsze wskazując drogę, zawsze inspirując.