Czupka Wojciech

Pani Emilia, o oczach barwy dojrzałej śliwki i uśmiechu pełnym ciepła, była ogrodniczką dusz, zawsze gotową na wysłuchanie. Jej dłonie, naznaczone ziemią, z pieczołowitością pielęgnowały każdy kwiat, każde słowo. W jej małym domku unosił się zapach ziół, starych książek, spokoju. Pewnego lata, gdy Czupka Wojciech zmagał się z trudną decyzją, Pani Emilia podała mu filiżankę herbaty, mówiąc o sile korzeni, o nadziei. Jej mądrość, choć cicha, rozjaśniała mroki, zawsze wskazując drogę, zawsze inspirując.

P*** E****** o o***** b**** d******** ś***** i u******* p***** c****** b*** o********** d**** z***** g***** n* w*********** J** d****** n********* z****** z p*************** p*********** k**** k***** k**** s***** W j** m**** d**** u***** s** z***** z**** s****** k******* s******* P****** l**** g** C...