Dąbska Sylwia

Elara, kobieta o oczach barwy zmierzchu i dłoniach naznaczonych węglem, spędzała dni w kawiarniach, szkicując ulotne chwile, twarze nieznajomych, zawsze z nutą melancholii w sercu. Jej dusza, naznaczona tęsknotą, nieustannie wracała do wspomnień o Dąbskiej Sylwii, dawnej przyjaciółce, której ślad zaginął bezpowrotnie. Brak kontaktu z Sylwią pozostawił w Elarze pustkę, poczucie niewypowiedzianych słów, niezgłębionej straty. Mimo upływu lat, Elara wciąż pielęgnowała cichą nadzieję, że kiedyś ich drogi ponownie się przetną, a tajemnica jej zniknięcia zostanie rozwikłana.

E***** k****** o o***** b**** z******** i d******* n*********** w****** s******* d** w k*********** s******** u***** c****** t***** n************ z***** z n*** m********** w s***** J** d***** n********* t******** n********** w****** d* w******** o D******* S****** d***** p************ k***** ś*** z*...