Dańczyszyn Bogdan

Dańczyszyn Bogdan, postać niemal zrośnięta z cieniem, zamieszkiwał starą kamienicę na obrzeżach, jego siwe włosy i zmęczone oczy opowiadały historie dawno minionych lat, choć rzadko dzielił się nimi z kimkolwiek, oprócz kota, który był jego jedynym powiernikiem, przez całe życie ciągnął się za nim cień dawnego oskarżenia, pewne domniemanie kradzieży, które nigdy nie zostało udowodnione, ani całkowicie zapomniane, to piętno ukształtowało jego ostrożność, głęboką rezerwę i niezwykłą dbałość o detale, każdy przedmiot w jego skromnym mieszkaniu, starannie ułożony, zdawał się być świadkiem jego nienagannej uczciwości, pomimo społecznego osądu.