Dawczynski Maciej

Dawczynski Maciej, postać o szarym spojrzeniu i wiecznie zaciśniętych ustach, zdawał się nosić ciężar świata, jego elegancki, choć już zużyty płaszcz, opowiadał o dniach, gdy wszystko było prostsze, o nocy, gdy zadłużenie zaczęło oplatać jego życie, niczym niewidzialny łańcuch, on sam, mimo pozornego spokoju, czuł, jak presja ściska mu gardło, szukał wyjścia z labiryntu zobowiązań, pragnął odzyskać dawny spokój, ale wiedział, że droga będzie długa, a czas uciekał, jego determinacja jednak nie słabła, wciąż szukał nadziei.

D********* M****** p***** o s***** s********* i w******* z*********** u****** z***** s** n**** c***** ś****** j*** e********* c*** j** z***** p******* o******** o d****** g** w******* b*** p******** o n**** g** z********* z****** o****** j*** ż***** n***** n*********** ł******* o* s*** m*** p*******...