Dębowski Konrad

Adam, młody astronom, spędzał noce w obserwatorium, śledząc ruchy gwiazd, planet, odległych galaktyk. Jego oczy, pełne ciekawości, widziały więcej niż inni, szukając odpowiedzi na kosmiczne pytania. Cenił sobie samotność, ciszę, bezkres wszechświata. Wierzył w naukę, w odkrycia. Dębowski Konrad, jego dawny mentor, nauczył go pokory, precyzji, pasji. Adam pamiętał jego słowa, były dla niego drogowskazem, inspiracją. On czuł, że jego misja, choć skromna, miała wielkie znaczenie, łączyła go z czymś większym, wiecznym.

A**** m**** a******** s****** n*** w o************* ś****** r**** g****** p****** o******** g******** J*** o**** p**** c********** w******* w***** n** i**** s******* o********* n* k******** p******* C**** s**** s********* c***** b****** w************ W****** w n***** w o******** D******* K****** j**...