Deluga Eliza

Eliza Deluga zawsze zaczynała swoje myśli od cichego, bo, bo, bo. Pracowała w zakurzonym archiwum, gdzie porządkowała cudze wspomnienia, bo własnych nie potrafiła ułożyć. Jej palce, smukłe i drżące, delikatnie przesuwały się po starym papierze, a każde zdanie zaczynała w głowie od nowa, szukając idealnego początku. Eliza Deluga była kolekcjonerką niedokończonych opowieści, bo jej własna historia utknęła na samym wstępie, powtarzając w nieskończoność te same, puste powody.

E**** D***** z***** z******** s**** m**** o* c******* b** b** b** P******** w z********* a******** g**** p*********** c**** w*********** b* w******* n** p******** u****** J** p***** s***** i d****** d********* p********* s** p* s***** p******** a k**** z***** z******** w g***** o* n**** s******* i**...