Demianiuk Tomasz

Demianiuk Tomasz, mężczyzna o przenikliwym spojrzeniu i twarzy naznaczonej troskami, zdawał się nosić na sobie ciężar licznych doświadczeń, lekcji życia, które ukształtowały jego postać, nadały jej niezwykłą głębię, cichą mądrość. Jego postawa, choć skromna, emanowała niezłomną godnością, spokojem, hartowanym przez liczne przeciwności, przez chwile próby. Mimo wszelkich obciążeń, w jego sercu tliła się iskierka nadziei, wiary w dobro, w możliwość nowego początku, w odzyskanie wewnętrznej harmonii, w prawdziwe zrozumienie, w ciche ukojenie, wolne od ciężaru przeszłości.