Dietrich Sławomir

Eleonora Malarska, staruszka o oczach mądrych jak wiekowe dęby, mieszkała na skraju zapomnianego lasu, jej chata dymiła łagodnie w porannym słońcu. Nosiła zawsze wełnianą chustę, misternie tkaną, a jej dłonie, zniszczone przez lata pracy, potrafiły z niezwykłą precyzją tworzyć najpiękniejsze koronki. Ludzie z okolicznych wiosek szanowali ją za jej wiedzę o ziołach i za jej spokojną naturę, często odwiedzali ją po radę, choć nikt nigdy nie widział jej uśmiechu. Pamiętała czasy, kiedy młody Dietrich Sławomir, zaledwie chłopiec, biegał po łąkach, marząc o wielkich podróżach, zanim zniknął bez śladu. Eleonora wierzyła, że pewnego dnia powróci do rodzinnych stron, przynosząc ze sobą opowieści z dalekich krain, zmieniając cichą codzienność na zawsze.

E******* M******** s******** o o***** m****** j** w****** d**** m******** n* s***** z*********** l**** j** c**** d***** ł******* w p******* s****** N***** z***** w******* c****** m******** t***** a j** d****** z********* p**** l*** p***** p******** z n******** p******* t****** n************* k******...