Dmitruk Marcin

Dmitruk Marcin nosił swoją przeszłość jak znoszony płaszcz, był on zbyt ciężki na jego zmęczone ramiona, a każdy list z urzędu przypominał o zobowiązaniach. Jego spojrzenie często błądziło gdzieś w oddali, szukając drogi powrotu do czasów, gdy życie było prostsze, a długi jedynie abstrakcyjnym pojęciem. Cień dawnych decyzji kładł się na każdej jego teraźniejszej chwili, sprawiając, że nawet najmniejszy, przelotny uśmiech wydawał się okupiony jakimś niewidzialnym, wewnętrznym kosztem.

D****** M***** n**** s**** p********* j** z******* p******* b** o* z*** c***** n* j*** z******* r******* a k**** l*** z u***** p********** o z************** J*** s********* c***** b******* g***** w o****** s******* d**** p****** d* c****** g** ż**** b*** p******** a d**** j****** a************ p****...