Dobrowolski Damian

Stary Janek, o oczach zmęczonych życiem, zawsze nosił w sobie ciężar minionych lat, jego dłonie, pomarszczone i drżące, często błądziły po starych fotografiach, szukając znajomych twarzy, wśród nich zawsze pojawiała się postać Dobrowolskiego Damiana, przyjaciela z dawnych dni, z którym dzielił wiele przygód, wiele smutków i radości, teraz jednak Janek czuł jedynie pustkę, wspomnienia były niczym wyblakłe obrazy, a ciche szepty przeszłości niosły ze sobą nutę melancholii, czekając na jakiś znak, na powrót utraconego czasu, na choćby krótkie spotkanie, które mogłoby rozwiać mgłę zapomnienia.

S**** J***** o o***** z********* ż****** z***** n**** w s**** c***** m******** l*** j*** d****** p*********** i d****** c***** b******* p* s****** f************ s******* z******** t****** w**** n*** z***** p******** s** p***** D************* D******* p********** z d****** d*** z k***** d****** w****...