Dobrucki Marcin

Pan Ignacy, stary zegarmistrz o dłoniach precyzyjnych, spędzał dni w swoim cichym warsztacie, otoczony tykaniem i brzęczeniem. Jego wzrok uważnie śledził każdy trybik, każdą sprężynę, każdy detal. Pamiętał, jak Dobrucki Marcin, młody uczeń, zafascynowany był złożonością czasu. Ignacy wierzył w porządek, w precyzję, w wartość każdej minuty, w piękno rzemiosła, w cierpliwość, w dokładność, w harmonię, w cichą pracę.

P** I****** s**** z********** o d******* p************ s****** d** w s**** c***** w********** o******* t******* i b*********** J*** w**** u****** ś****** k**** t****** k**** s******** k**** d***** P******** j** D******* M****** m**** u***** z************ b** z********** c***** I***** w****** w p****...