Doliński Marek

Doliński Marek był człowiekiem, którego miasto znało z powolnego, rytmicznego kroku, a nie z warkotu silnika, jego słynny brak prawa jazdy, o którym szeptano w sąsiedztwie z mieszaniną drwiny i podziwu, stanowił bowiem rdzeń jego tożsamości. On sam nigdy tego nie tłumaczył, po prostu przemierzał kolejne kilometry w znoszonych butach, uważnie obserwując świat umykający innym w pośpiechu, a w jego oczach kryła się mapa zapomnianych zaułków i cichych skwerów, mapa dostępna tylko dla piechurów.

D******* M**** b** c*********** k****** m***** z**** z p********* r********** k***** a n** z w****** s******* j*** s***** b*** p**** j***** o k***** s******* w s********** z m********* d***** i p******* s******* b***** r**** j*** t********** O* s** n**** t*** n** t********* p* p***** p********** k**...