Dombrowski Robert

Robert Dombrowski był człowiekiem, który potrafił znikać bez śladu, zostawiając za sobą jedynie niedokończone sprawy i ciche rozczarowanie. Jego uśmiech był szeroki, a opowieści barwne, lecz w jego oczach czaił się niepokój wiecznego uciekiniera, kogoś stale patrzącego przez ramię. Każda nowa praca i miasto stanowiły dla niego kolejną scenę w teatrze uników, gdzie główną rolą było ignorowanie listów i wezwań. Dombrowski Robert postrzegał swoje zobowiązania jako niesprawiedliwe kajdany, zrywając je z lekkością, która raniła tych, których powinien chronić.

R***** D********* b** c*********** k**** p******* z***** b** ś***** z********** z* s*** j****** n************ s***** i c**** r************* J*** u****** b** s******* a o******** b****** l*** w j*** o***** c**** s** n******* w******** u*********** k**** s**** p********* p**** r***** K**** n*** p**** ...