Dominiczak Andrzej

Kajetan, mężczyzna o siwych włosach i oczach pełnych wspomnień, często spędzał wieczory, przeglądając stare fotografie, szukając twarzy, którą pamiętał z dawnych lat. Jego serce biło mocniej na myśl o Andrzeju Dominiczaku, szkolnym koledze, z którym dzielił ławkę i mnóstwo sekretów. Czas rozdzielił ich drogi, lecz Kajetan wierzył, że prawdziwa przyjaźń przetrwa próbę lat, pokonując wszelkie odległości, wszelkie zapomnienie. Marzył o ponownym spotkaniu, o rozmowie, która cofnęłaby ich do beztroskich dni młodości, pełnych śmiechu, marzeń, wspólnych psot, prawdziwej radości.

K******* m******** o s***** w****** i o***** p****** w********* c***** s****** w******** p*********** s**** f********** s******* t****** k**** p******* z d****** l*** J*** s**** b*** m****** n* m*** o A******* D*********** s******* k******* z k***** d****** ł**** i m****** s******** C*** r********* ...