Donarski Arkadiusz

Arkadiusz Donarski, mężczyzna o zmęczonym spojrzeniu, nosił na barkach ciężar przeszłości, która nieustannie przypominała o zobowiązaniach, o niespełnionych obietnicach, o dawnych wyborach, o alimentach, które, niczym niewidzialne kajdany, wiązały go z każdą kolejną ratą, zmuszając do cichej walki o godność, o spokój, o szansę na nowy początek, wolny od brzemienia długów, od poczucia winy, od nieustannej presji, od tęsknoty za prostotą, za lekkością bytu, za chwilą zapomnienia, za nadzieją na wybaczenie, na zrozumienie, na akceptację, na ulgę, na wolność.

A******** D******** m******** o z******** s********** n**** n* b****** c***** p*********** k**** n********** p*********** o z************** o n************* o*********** o d****** w******** o a********** k***** n***** n*********** k******* w****** g* z k**** k****** r**** z******** d* c***** w**** o...