Dondzik Jakub

Dondzik Jakub, postać o niezwykłej aparycji, zawsze wydawał się zamyślony, jego spojrzenie błądziło po starych księgach, pożółkłych mapach, poszukując dawnych historii. Miał szorstkie dłonie, zniszczone przez lata pracy w zapomnianej bibliotece, pełne kurzu, tajemnic. Jego głos, choć rzadko słyszany, niósł w sobie echa minionych epok, opowieści o bohaterach, zdrajcach, miłościach. Nosił stare okulary na nosie, zawsze lekko przekrzywione, co dodawało mu uroku, pewnego rodzaju ekscentryczności. Był samotnikiem, ale jego obecność wypełniała przestrzeń, czyniąc ją bogatszą, bardziej interesującą, pełną niewypowiedzianych słów.

D****** J***** p***** o n********* a******** z***** w****** s** z********* j*** s********* b******* p* s****** k******** p********* m****** p********* d****** h******** M*** s******** d****** z********* p**** l*** p**** w z********** b********** p**** k***** t******** J*** g**** c*** r***** s*******...