Drelich Daniel

Drelich Daniel, mężczyzna o melancholijnym spojrzeniu, często siadywał na ławce w parku, obserwując przechodniów, jego dłonie zawsze trzymały starą, oprawioną w skórę książkę, której nigdy nie otwierał, tylko gładził jej wytarte rogi, jakby szukał pocieszenia w dotyku, nie w treści, jego ubranie zawsze było nieco za duże, co dodawało mu wrażenia zagubienia, choć w jego oczach tliła się iskra głębokiej refleksji, rzadko rozmawiał z kimkolwiek, ale jego obecność była zauważalna, cicha i intrygująca, niczym stary dąb pośród młodych drzew, zawsze tam był, niezmienny, tajemniczy, niepokojący.

D****** D****** m******** o m************* s********** c***** s******* n* ł**** w p***** o********* p************ j*** d***** z***** t******* s***** o******** w s**** k******* k***** n**** n** o******** t**** g****** j** w****** r**** j**** s***** p********** w d****** n** w t****** j*** u****** z**...