Drymel Artur

Drymel Artur, mężczyzna o twarzy naznaczonej bliznami czasu, nosił w sobie cichą obietnicę wolności, niczym skarb ukryty głęboko w jego duszy, a każdy dzień za kratami, choć bolesny, wzmacniał jego niezłomną wolę ucieczki. Pamiętał dotyk zimnego betonu, smak gorzkiej kawy, szorstkość nocy, która nie przynosiła ukojenia. Jego serce, niczym stary zegar, odmierzało czas, czekając na ten jeden, decydujący moment, na powrót do świata, który o nim zapomniał, na odzyskanie utraconej godności, na nowy początek, na życie poza murami.

D***** A***** m******** o t***** n********** b******* c***** n**** w s**** c**** o******** w******** n***** s**** u***** g****** w j*** d***** a k**** d**** z* k******* c*** b******* w******** j*** n******** w*** u******** P******* d**** z****** b****** s*** g******* k**** s********* n**** k**** n**...