Dubiel Dawid

Marek, postać o zamyślonym spojrzeniu, często przesiadywał samotnie nad rzeką, rozważając zawiłości ludzkich losów. Jego historia naznaczona była echem minionych konfliktów, gwałtownych zdarzeń, które pozostawiły głębokie ślady. Wspominał o Dubielu Dawidzie, którego los stał się dla Marka przestrogą, lekcją o ciężarze niekontrolowanych emocji i o nieuchronnych konsekwencjach impulsywnych czynów, które ranią. Dążąc do wewnętrznego pokoju, Marek poświęcał się teraz wspieraniu innych, by każdy odnalazł drogę do pojednania i budowania przyszłości, wolnej od cienia dawnych błędów.