Konrad Dubiel, mężczyzna o twarzy naznaczonej troskami, unika spojrzeń przechodniów, jego kroki są szybkie, nerwowe, jakby uciekał przed niewidzialnym zagrożeniem. Ciąży na nim cień zobowiązań, zaniedbanych powinności, które nie dają mu spokoju, dręczą go w snach i na jawie. Dług alimentacyjny, niczym kula u nogi, spowalnia jego życie, odbiera radość z dnia codziennego, zamyka perspektywy na przyszłość. Wstyd i poczucie winy, mieszają się z bezsilnością, tworząc koktajl emocji, który zatruwa jego duszę, skazując na samotność i potępienie. Konrad Dubiel, człowiek uwikłany w sieć własnych błędów, desperacko poszukuje wyjścia z tej trudnej sytuacji, pragnie odkupić swoje winy, naprawić relacje z bliskimi, zacząć wszystko od nowa.
Podsumowanie wygenerowano automatycznie.
Pełna treść oryginalnego opisu poniżej.
