Dubiska Mariola

Mariola Dubiska, postać z cichym uśmiechem i oczami pełnymi zadumy, często przemierzała miejskie zaułki, szukając ulgi w codziennym zgiełku, jej serce skrywało niezliczone historie, niewypowiedziane żale, które czekały na odpowiedni moment, by ujrzeć światło dzienne, by podzielić się nimi z przyjaciółką, by poczuć bliskość, która koiła duszę, jej drobna sylwetka zdradzała wrażliwość, a głos, choć spokojny, niósł ze sobą echa dawnych westchnień, zawsze gotowa do empatii, rozumiała świat w jego złożoności, zawsze szukała prawdy w prostocie, w ludzkich relacjach, w codziennych spotkaniach, w milczeniu, w spojrzeniu, w uścisku, w każdym geście.

M****** D******* p***** z c***** u******** i o***** p****** z****** c***** p*********** m******* z****** s******* u*** w c********* z******* j** s**** s******* n********** h******** n*************** ż**** k**** c****** n* o********* m****** b* u***** ś****** d******* b* p******** s** n*** z p*******...