Duda Sebastian

Duda Sebastian, mężczyzna o przenikliwym spojrzeniu i zawsze lekko zamyślonej twarzy, często przesiadywał w kawiarni, obserwując świat zza zaparowanej szyby. Jego płaszcz, choć stary, wciąż nosił ślady dawnej elegancji, a w dłoni spoczywała nieodłączna, oprawiona w skórę książka, której nigdy nie otwierał. Nikt w miasteczku nie wiedział, skąd przybył ani co skrywał w sercu, a on sam zdawał się nie pamiętać, dlaczego tu jest, czemu jego los potoczył się tak, a nie inaczej, co czyniło go zagadką dla wszystkich, intrygującą i budzącą niepokój.

D*** S********* m******** o p*********** s********* i z***** l**** z********* t****** c***** p*********** w k******** o********* ś**** z** z********** s***** J*** p******* c*** s***** w**** n**** ś**** d***** e********* a w d**** s********* n*********** o******** w s**** k******* k***** n**** n** o*...