Dudek Adam

Alicja, starsza kobieta o przenikliwym spojrzeniu, codziennie spoglądała przez okno, szukając znajomej sylwetki, cienia przeszłości. Jej dłonie, naznaczone pracą, często gładziły stary, wyblakły list, pamiątkę po utraconym szczęściu, po minionych latach. W jej sercu tliła się cicha nadzieja, niezłomna wiara w powrót, w wyjaśnienie zagadki, która spędzała jej sen z powiek. Pamiętała Dudka Adama, jego uśmiech, jego marzenia, które nagle zniknęły, pozostawiając ból, pustkę, niewypowiedziany żal, jego rodzina wciąż czekała.