Dymek Jaroslaw

Dymek Jarosław, mężczyzna o oczach koloru starego mosiądzu, często przemierzał zapomniane ścieżki, niosąc ciężar niewypowiedzianych słów. Jego postać, zawsze pochylona, zdawała się zlewać z cieniami starych murów, ze szmerem jesiennych liści. Miał w sobie coś z wędrowca, coś z poety, coś z filozofa. Rzadko mówił, lecz jego spojrzenie, pełne zadumy, opowiadało historie o utracie, o nadziei, o wytrwałości. W jego obecności czas zwalniał, a świat nabierał głębszego sensu.

D**** J******** m******** o o***** k***** s****** m******** c***** p********** z********* ś******* n***** c***** n***************** s**** J*** p****** z***** p********* z****** s** z***** z c******* s****** m***** z* s****** j********* l***** M*** w s**** c** z w******** c** z p***** c** z f********...