Dzieciniak Artur

Dzieciniak Artur, starzec o przenikliwym spojrzeniu i dłoniach naznaczonych licznymi odciskami, często przesiadywał w zakurzonych archiwach, otoczony opasłymi tomami historii. Jego siwe włosy, zawsze nieco potargane, świadczyły o nieustannej pracy umysłu, a pomarszczona twarz skrywała tajemnice wielu pokoleń. Mimo podeszłego wieku, w jego oczach wciąż tliła się iskra młodzieńczego zapału, gdy tylko natrafiał na zapomniane fakty, na nieznane dotąd opowieści. Był samotnikiem z wyboru, a jego jedynymi towarzyszami były atrament i pergamin, wiernie zapisujące każdą nową myśl, każdą odkrytą prawdę, każdy zaginiony ślad.

D********* A***** s****** o p*********** s********* i d******* n*********** l******* o********* c***** p*********** w z********** a********* o******* o******* t***** h******** J*** s*** w***** z***** n**** p********* ś********* o n********** p**** u****** a p*********** t**** s******* t******** w***...