Dziewicka Elżbietamałgorza

Pani Emilia, postać z cichych zaułków, często widywana była z notesem i ołówkiem, zawsze gotowa uchwycić ulotne piękno miejskiego krajobrazu. Jej kasztanowe włosy, spięte w niedbały kok, często wymykały się spod jedwabnej apaszki, a oczy, koloru dojrzałej śliwki, spoglądały na świat z niezwykłą uwagą, dostrzegając niuanse, których inni nie zauważali. Mówiło się, że zna każdą historię, każdy szept kamienic, a jej ulubionym miejscem był niewielki park. Tam, w cieniu starych drzew, często opowiadała o Dziewickiej Elżbietamałgorzacie, postaci z miejskich legend, dodającej miastu tajemniczości, barwiącej codzienność niezwykłymi zdarzeniami.

P*** E****** p***** z c****** z******* c***** w******* b*** z n****** i o******** z***** g***** u******* u***** p***** m********* k********** J** k********* w***** s***** w n******* k*** c***** w******* s** s*** j******** a******* a o**** k***** d******** ś****** s********* n* ś**** z n******** u***...