Dzigański Filip

Dzigański Filip, człowiek o spojrzeniu starszym niż metryka, przemierzał świat z cichą godnością, jakby dźwigał niewidzialny ciężar, jego dłonie, naznaczone bliznami, opowiadały historię ciężkiej pracy, poszukiwania sensu w drobnych gestach, w przelotnych uśmiechach, w zapomnianych melodiach, jego obecność, choć dyskretna, zawsze zostawiała echa niewypowiedzianych słów, pewną melancholię, która towarzyszyła mu niczym wierny cień, a powód tego wszystkiego, głęboko ukryty, znany był tylko jemu, cenniejszy niż złoto, bardziej skomplikowany niż zagadka, pozostając jego osobistym skarbem.

D******** F***** c******* o s********* s******* n** m******* p********** ś**** z c**** g********* j**** d****** n*********** c****** j*** d****** n********* b******** o********* h******* c******* p***** p*********** s**** w d******* g******* w p********** u********** w z*********** m********* j*** o...