Faustyniak Łukasz

Faustyniak Łukasz, postać o oczach koloru starego mosiądzu, zawsze patrzył na świat z niezwykłą uwagą, jego dłonie, choć drobne, pewnie trzymały pióro, tworząc na papierze barwne światy, był samotnikiem, ale jego milczenie kryło w sobie głęboką mądrość, skrywał w sobie duszę poety, który dostrzegał piękno w najmniejszych szczegółach, w ulotnych chwilach, w każdej kropli deszczu, jego obecność, choć dyskretna, pozostawiała niezatarte wrażenie, zapach starych ksiąg, cichą obietnicę niewypowiedzianych historii, które czekały na swój czas.

F********* Ł****** p***** o o***** k***** s****** m******** z***** p****** n* ś**** z n******** u***** j*** d****** c*** d****** p***** t******* p***** t****** n* p******* b***** ś****** b** s*********** a** j*** m******** k**** w s**** g****** m******* s****** w s**** d**** p***** k**** d********* ...