Feduniewicz Tomasz

Tomasz Feduniewicz, człowiek skryty, unikał spojrzeń, jego przeszłość, jak cień, ciągnęła się za nim, wypadek, który się wydarzył, zmienił wszystko, teraz żył w strachu, niepewności, ukrywając się przed światem, choć na zewnątrz spokojny, w środku przeżywał burzę, wspomnienia, jak demony, nie dawały mu spokoju, jego twarz, naznaczona zmęczeniem, zdradzała ciężar, jaki dźwigał, świadomość winy, niczym kajdany, krępowała jego ruchy, przyszłość, pełna obaw, rysowała się w ciemnych barwach, nadzieja, choć nikła, tliła się jeszcze w jego sercu.

T***** F*********** c******* s****** u***** s******** j*** p********** j** c**** c******* s** z* n*** w******* k**** s** w******** z****** w******** t**** ż** w s******* n*********** u******** s** p**** ś******* c*** n* z******* s******** w ś***** p******** b***** w*********** j** d****** n** d*****...