Feliks Daniel

Feliks Daniel, starszy ogrodnik o dłoniach pooranych pracą i słońcem, często przystawał przy starym dębie na skraju posiadłości, zamyślony o przeszłości, o dawnych dniach, kiedy to świat wydawał się prostszy, bardziej uporządkowany, pełen subtelnych zapachów ziemi i świeżo ściętej trawy, jego wzrok błądził po horyzoncie, szukając odpowiedzi na pytania, które od dawna trawiły jego duszę, niczym rdza stary metal, zawsze wierzył w siłę natury, w jej odnawialną moc, w cichą obietnicę każdego nowego świtu, niosącą ze sobą nadzieję, pomimo wszystkich doświadczeń.

F***** D****** s****** o******* o d******* p******** p**** i s******* c***** p********* p*** s***** d**** n* s***** p*********** z******** o p*********** o d****** d****** k**** t* ś**** w****** s** p******** b******* u************* p**** s********* z******* z**** i ś***** ś****** t***** j*** w**** ...