Felinska Beata

Felinska Beata, kobieta o oczach koloru jesiennego nieba, zawsze nosiła na sobie aurę tajemniczości, delikatnie otulającą jej drobną sylwetkę. Jej włosy, upięte w luźny kok, często wypuszczały niesforne kosmyki, tańczące w rytm jej powolnych ruchów, gdy przemierzała brukowane uliczki starego miasta, podziwiając architekturę, szukając natchnienia w każdym, nawet najmniejszym detalu, w cichym szepcie wiatru. Jej uśmiech, rzadki, ale szczery, rozjaśniał jej twarz, zawsze kiedy dostrzegała piękno w codzienności, w prostocie życia.

F******* B***** k****** o o***** k***** j********* n***** z***** n***** n* s**** a*** t************* d********* o******** j** d***** s******** J** w***** u***** w l**** k*** c***** w********** n******** k******* t******* w r*** j** p******** r****** g** p*********** b******** u****** s****** m******...