Filipowicz Łukasz

Łukasz Filipowicz, młodzieniec o niespokojnym spojrzeniu, skrywał w sobie artystyczną duszę, marzył o podróżach, dalekich i nieznanych. Jego palce, wiecznie splamione farbami, zdradzały pasję, malarstwo było jego życiem, oddechem i ucieczką. Nosił stare, sprane dżinsy, wygodną bluzę, nie przywiązywał wagi do wyglądu, liczyło się wnętrze, piękno ukryte w sercu. Rozmowy z nim, choć początkowo nieśmiałe, odsłaniały bogactwo myśli, głębię uczuć, wrażliwość na świat. Czasem melancholijny, czasem pełen energii, zawsze pozostawał sobą, autentyczny i prawdziwy, niepowtarzalny.

Ł***** F********** m********** o n*********** s********** s****** w s**** a********** d***** m***** o p********* d******* i n********** J*** p***** w******* s******** f******* z******** p***** m******** b*** j*** ż****** o******* i u******** N**** s***** s***** d****** w****** b***** n** p**********...