Filipski Wojciech

Filipski Wojciech był człowiekiem, którego imię szeptano po zmroku, a twarz znikała w cieniu podniszczonego kapelusza, wiecznie zarysowana zmęczeniem. Jego życie stało się nieustanną ucieczką, nerwowym spoglądaniem przez ramię na każdym rogu ulicy, desperacką próbą zatarcia za sobą śladów, które deptały mu po piętach niczym bezlitosny myśliwy. Dawno zapomniał, kim był kiedyś, teraz liczyło się tylko przetrwanie, kolejna noc w bezpiecznym ukryciu, kolejna chwila pozornego spokoju.

F******* W******* b** c*********** k****** i*** s******* p* z****** a t**** z****** w c***** p************* k********* w******* z********* z********** J*** ż**** s**** s** n********* u******** n******* s*********** p**** r**** n* k***** r*** u***** d********* p**** z******* z* s*** ś****** k**** d**...