Filo Zbigniew

Filo Zbigniew, człowiek w jesieni życia, nosił na barkach ciężar minionych decyzji, jego wzrok często błądził po odległych horyzontach, być może rozmyślając o straconych szansach i skomplikowanych powiązaniach. Jego spracowane dłonie, zgrubiałe od lat mozolnej pracy, zdradzały życie na marginesie, naznaczone cichymi zmaganiami i niewypowiedzianymi brzemionami, pozostawiając go z głębokim poczuciem izolacji, samotną postacią przemierzającą labirynt własnej historii, zawsze szukającą cichego zakątka, chwili spokoju, z dala od ech wczorajszych dni, człowieka ukształtowanego przez zawiłe wymogi życia, wiecznie poszukującego rozwiązania.