Filoda Krystyna

Filoda Krystyna niosła swoje imię jak brzemię, nieustannie spoglądając przez ramię w obawie przed cieniami przeszłości. Jej życie było cichą ucieczką przez obce miasta, a każdy dzwonek telefonu i każde pukanie do drzwi brzmiało jak ostateczne wezwanie. Dawne zobowiązania, te finansowe i te złożone szeptem, ciążyły jej o wiele bardziej niż samotność w tłumie. Filoda Krystyna dobrze rozumiała, że za niespłacone długi płaci się nie tylko pieniędzmi, ale przede wszystkim utraconym spokojem.

F***** K******* n***** s**** i*** j** b******* n********** s********** p**** r**** w o***** p**** c******* p*********** J** ż**** b*** c**** u******* p**** o*** m****** a k**** d****** t******* i k**** p****** d* d**** b******* j** o********* w******** D**** z************ t* f******** i t* z****** s...