Flasiński Adam

Adam Flasiński nosił swoją przeszłość jak źle dopasowany płaszcz, ciężki od wspomnień o gwałtownych starciach i cudzym strachu, którego sam był przyczyną. Jego dłonie, zgrubiałe i wiecznie niespokojne, zbyt łatwo zaciskały się w pięści, pamiętając logikę siły, która niegdyś rozwiązywała jego problemy finansowe. Teraz jednak był tylko cieniem, duchem z wymazaną tożsamością, który na każde oficjalne wezwanie odpowiadał zniknięciem. Flasiński Adam żył poza systemem, a jedynym prawem, jakie uznawał, było prawo do ucieczki.

A*** F******** n**** s**** p********* j** ź** d********* p******* c***** o* w******** o g********** s******** i c***** s******* k****** s** b** p********* J*** d****** z******** i w******* n*********** z*** ł**** z******** s** w p****** p********* l***** s**** k**** n****** r*********** j*** p******...