Gajda Piotr

Gajda Piotr był człowiekiem cichym, którego świat zamykał się w murach starego archiwum, gdzie zapach kurzu mieszał się z wonią wiekowego papieru. Jego długie, smukłe palce z niezwykłą delikatnością przewracały kruche karty zapomnianych listów, a w jego oczach tlił się spokój, jakiego próżno szukać w zgiełku miasta. Dla innych był tylko skrupulatnym kustoszem przeszłości, lecz on sam w pożółkłych manuskryptach odnajdywał echa własnych, niewypowiedzianych tęsknot, które rezonowały z historiami dawno minionymi.

G**** P**** b** c********** c****** k****** ś**** z****** s** w m***** s****** a******** g**** z***** k**** m****** s** z w**** w******** p******* J*** d****** s***** p**** z n******** d************ p********** k***** k**** z*********** l****** a w j*** o***** t*** s** s****** j****** p***** s***** ...